Arbeidsflyten frå vektorfil til ferdig DST

Rekkjefølgja er sjølve faget

Folk som er nye i digitalisering opnar programmet og begynner å teikne på det som ser mest spennande ut. Folk som kan faget følgjer alltid same rekkjefølgje. Den ser slik ut:

1. Importer og lås bakgrunnen Legg inn vektorfila eller biletet som eit bakgrunnslag, sett rett storleik i millimeter, og lås laget så du ikkje flyttar det ved eit uhell. Alt du gjer etterpå skal målast mot denne.

2. Sett den ferdige storleiken FØRST Dette er det viktigaste steget, og det som blir hoppa over oftast. Er logoen 70 mm brei på bryst, set du 70 mm no. Alle vurderingar om minstestorleik, satinbreidde og detaljar skal takast ved den faktiske storleiken. Digitaliserer du på 150 mm og skalerer ned etterpå, har du kasta bort arbeidet.

3. Planlegg sekvensen før du lagar eit einaste sting Teikn ein enkel plan: kva fargar, i kva rekkjefølgje, kva ligg under kva. Reglane er:

• Bakgrunn og store flater først.
• Detaljar oppå.
• Konturar og satinkantar til slutt.
• Liten tekst heilt sist.
• Samle alle objekt av same farge så langt det går, for å spare fargeskift.
• Arbeid frå midten og utover der du kan, for å fordele dregninga.

4. Byg objekta nedanfrå og opp Lag objekt i den rekkjefølgja dei skal syast. Vel stingtype ut frå breidde: under 1 mm trippel running, 1–12 mm satin, over 12 mm fyll.

5. Sett underlag, tettleik og pull compensation per objekt Ikkje stol på standardverdiane. Vel ut frå materialet jobben skal på.

6. Legg overlapp 0,2–0,3 mm der to fargeområde møtest.

7. Rydd i flyttingar og klipp Gøym korte flyttingar under objekt som blir sydde seinare. Legg klipp der flyttinga er lengre enn om lag 8–10 mm og ikkje kan gøymast.

8. Simuler Køyr stingsimuleringa frå start til slutt. Sjå etter svarte område (for tett), lange hopp, og objekt som blir sydde i feil rekkjefølgje.

9. Eksporter til DST og lag fargelista

10. Sy prøve på same stoff som jobben. Juster. Arkiver alt.

Kva du kjem langt med som forhandlar eller produsent

Dei fleste norske broderiverkstader digitaliserer ikkje frå botnen kvar dag. Dei gjer desse fire tinga, og det er nok til å drive lønsamt:

1. Redigere ferdige filer Flytte, rotere, dele opp, slette fargeblokker, byte rekkjefølgje, reinske korte sting, leggje inn klipp. Dette kan du gjere i Ink/Stitch, Embrilliance Essentials eller Hatch, og det dekkjer kanskje 60 prosent av behovet.

2. Lage tekst og namn Innebygde skrifter i eit broderiprogram er ferdig digitaliserte med underlag og kompensasjon. Namn på arbeidstøy, klubbnamn, ryggtekst — dette er reine tekstjobbar med god margin, og du treng ikkje å digitalisere noko.

3. Setje saman element Eit kundelogo du allereie har, pluss ein tekst, pluss eit årstal. Ny kombinasjon, ingen ny digitalisering.

4. Kvalitetssikre innkjøpte filer Du kjøper digitalisering for 100–1 500 kroner og kontrollerer ho med kunnskapen din: er det underlag, er tettleiken rett, er satinen under 12 mm, er teksten over 5 mm.

Dette er ei fullt levedyktig forretning. Du treng ikkje å eige Wilcom for å drive broderi i Noreg.

Kvar grensa mot proffverktøy går

Du treng eit fullverdig digitaliseringsprogram når:

• Du får inn nye logoar oftare enn om lag to i veka. Då blir eksternkjøpet både dyrt og tregt.
• Kundane dine krev korte leveringsfristar der du ikkje kan vente eit døgn på eit byrå.
• Du sel digitalisering som eiga teneste.
• Du jobbar mykje med caps, applikasjon eller 3D-puff, der filene må byggjast spesielt.
• Du får så mange dårlege innkjøpte filer at rettinga tek meir tid enn å lage sjølv.

Du treng det ikkje når:

• Du køyrer i hovudsak faste, gjentakande design.
• Volumet er lågt og fristane romslege.
• Du har ein digitaliseringsleverandør du stoler på.

Bygg deg eit malbibliotek

Det som gjer erfarne digitalisatorar raske, er ikkje at dei teiknar fortare. Det er at dei har lagra oppsett dei berre hentar fram.

Lag desse malane éin gong:

• Materialoppsett: STABIL, JERSEY, PIQUE, FLEECE, FROTTE, SOFTSHELL, CAPS, SKINN. Kvar med sin tettleik, sitt underlag og sin pull compensation.
• Standardstorleikar: bryst venstre 70 x 60 mm, bryst høgre, rygg stor 250 x 250 mm, erme 60 x 40 mm, cap front 120 x 55 mm.
• Tekstmalar med dine tre-fire faste skrifter, ferdig innstilt for 6 mm, 10 mm og 20 mm høgd.
• Fargekart med dine faste trådfargar knytt til nålnummer, slik at nål 1 alltid er svart og nål 2 alltid kvit i heile verkstaden.

Siste punkt er undervurdert. Om nålrekkjefølgja er lik på alle jobbar, slepp du å tre om trådar mellom kvar jobb, og du sparar 5–10 minutt riggetid kvar gong.

Vanlege feil i arbeidsflyten

• Digitalisere i feil storleik og skalere etterpå. Alt arbeidet må gjerast om.
• Ikkje planleggje sekvensen. Du endar med 14 fargeskift der 5 heldt.
• Bruke standardinnstillingane på alt. Dei passar til om lag halvparten av jobbane.
• Hoppe over simuleringa. Ho tek to minutt og avslører det meste.
• Sy prøven på feil stoff. Ein prøve på lerret fortel ingenting om resultatet på fleece.
• Ikkje arkivere arbeidsfila. Du gjer heile jobben på nytt om åtte månader.

Kor lang tid skal det ta?

Realistiske tider når du kan faget:

| Oppgåve | Tid | |---|---| | Tekst eller namn frå ferdig skrift | 5–10 min | | Enkelt logo, 1–3 fargar | 30–60 min | | Normalt firmalogo, 4–6 fargar | 45–120 min | | Komplekst logo | 2–5 timar | | Stort ryggtrykk | 2–6 timar | | Ny storleik av eksisterande arbeidsfil | 10–30 min |

Merk siste linje. Har du arbeidsfila, tek ein ny storleik 10–30 minutt i staden for ein time. Det er heile grunnen til arkivrutina frå modul 3.1.