Pantograf, rammearm og capdrivar

Maskina flyttar stoffet, ikkje nåla

Dette er det mest grunnleggjande prinsippet i maskinbroderi: nåla står stille i horisontalplanet. Ho går berre opp og ned. Alt biletet, kvar einaste kurve og bokstav, blir skapt ved at stoffet blir flytta under nåla mellom kvart sting.

Eit design på 8000 sting betyr 8000 presise flyttingar i X- og Y-retning, opptil 20 gonger i sekundet.

Pantografen

Pantografen er ramma eller vogna som ber broderiramma og flyttar henne. Han blir driven av to servomotorar - ein for X (sidevegs) og ein for Y (fram og tilbake) - via reimer eller kulespindlar.

På ei einhovudsmaskin ligg pantografen som ein arm som stikk ut framfor maskina, med to rammearmar eller rammehaldarar der du klipsar fast broderiramma.

Viktige eigenskapar:

• Rørslerommet til pantografen er broderiflata: 360 x 200 mm på ST-1201 og SC-1501, opptil 400 x 600 mm på ST-1501.
• Pantografen er presis, men ikkje sterk. Han er laga for å flytte ei ramme med stoff, ikkje for å bli dregi i eller lent på.
• Origo (nullpunktet) er der maskina reknar frå. Om ramma ikkje sit rett i haldarane, hamnar heile designet skeivt.

Feste ramma rett

Rammene har to armar som glir inn i haldarane på pantografen. Feste skjer med klips eller små skruar.

• Ramma skal gå heilt inn til stopp i begge haldarane.
• Ho skal ligge flatt, ikkje på skrå. Ei ramme som sit skeivt gir eit design som er skeivt i høve til plagget.
• Klipsane skal klikke eller sitje fast. Ei ramme som losnar midt i ein jobb er ein øydelagt jobb, og kan bøye rammearmen.

Flatbordet

Flatbordet (bordplata) er den flate plata som ligg rundt nåleområdet i høgd med stoffet. Det gir plagget noko å kvile på slik at det ikkje heng og dreg. Utan flatbord dinglar eit ermet ned og dreg i stoffet i ramma.

Flatbordet blir teke av når du skal brodere caps, og sett på att etterpå.

Capdrivaren

Ein caps er ikkje flat. Skal du brodere på fronten av ein caps, må stoffet svinge i ein boge under nåla i staden for å gli i eit plan.

Capdrivaren løyser det. Han blir montert i staden for flatbordet, og gjer om X-rørsla frå pantografen til ei rotasjon av capramma. Y-rørsla blir framleis lineær. Resultatet er at capsen rullar under nåla medan han flyttar seg fram og tilbake.

Delane i capsystemet:

1. Capdrivaren på maskina
2. Capramma, ein bøygd metallring med stroppar og klemme
3. Capstasjonen på bordet, der du hoopar sjølve capsen

Nokre ting du må vite alt no:

• Capdesign må vere digitalisert for caps: brodert innanfrå og ut, og med tanke på at stoffet er stramt over ein boge.
• Broderiflata på ein caps er avgrensa både i høgd (typisk 60-75 mm på ein standard capdrivar) og i breidde (bogelengda).
• Fart skal ned. 600-800 sting/min er meir realistisk enn 1200 på caps.

Maskinen kan ikkje sjå ramma

Eit poeng som er vanskeleg å forstå i starten: maskina veit ikkje kva ramme som sit på. Ho veit berre kva ramme du har fortalt henne i menyen. Vel du feil rammestorleik på skjermen, trur maskina at ho har meir plass enn ho har, og pantografen køyrer ramma inn i presserfoten.

Dei fleste maskiner har ein rammegrense-funksjon (hoop limit) som du set før jobben. Bruk han. Det er den einaste bremsen mot ein kollisjon.